Grzegorz Kozera (ur. 20 marca 1963 w Starachowicach) – polski prozaik, poeta i dziennikarz.
W latach 1987–2006 był dziennikarzem kieleckiego dziennika Słowo Ludu; od 2007 do 2008 redaktorem naczelnym wydawnictwa muzycznego Ferment.
Jego debiut poetycki przypada na rok 1989, kiedy wydał pierwszy tomik wierszy Upadek. W dorobku Kozery są także książki poetyckie: Strip-tease, Piosenka powieszonego amanta, Niebieski motyl i inne wiersze, Sierżant Garcia nie żyje, Data. Jego wiersze ukazywały się ponadto w ogólnopolskich antologiach i były tłumaczone na język angielski i czeski.
W 2004 Kozera zadebiutował jako prozaik, wydając powieść o uzależnieniu alkoholowym Biały Kafka. Jego twórczość prozatorska jest zróżnicowana gatunkowo. Droga do Tarvisio jest powieścią współczesną, Berlin, późne lato – wojenną, Co się zdarzyło w hotelu Gold – połączeniem kryminału, powieści historycznej i obyczajowej. Z kolei Króliki Pana Boga są nawiązaniem do powieści Berlin, późne lato. Jego Trylogię niemiecką dopełnia powieść Noc w Berlinie. W 2008 ukazał się zbiór Kozery pt. Kuracja. Opowiadania sanatoryjne, na podstawie którego Polskie Radio Kielce przygotowało w 2015 cykl słuchowisk.
W 2013 otrzymał Świętokrzyską Nagrodę Kultury I stopnia, przyznawaną przez marszałka województwa świętokrzyskiego, a w 2014 – Nagrodę I stopnia Miasta Kielce za osiągnięcia w twórczości artystycznej, tę samą nagrodę przyznano mu w roku 2022.
Powieść Berlin, późne lato znalazła się w 2014 na liście książek zakwalifikowanych do Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus, podobnie jak powieść Króliki Pana Boga w 2016.
Kozera Grzegorz
